Ang Kantang "Ang Huling El Bimbo" ng Eraserheads - sa Formalistang Pananaw

Sinimulan ng may-akda ang kantang “Ang Huling El Bimbo” sa pamamagitan ng pagbabalik-tanaw ng persona ng awit sa kaniyang unang mga alaala ng kaniyang kaibigang babae. Ikinumpara ng persona ang katangian ng mukha ng kaniyang kaibigan kay Paraluman, isang sikat na artistang pampelikula noong dekada kuwarenta hanggang dekada sitenta. Bukod dito, ipinahiwatig ng persona ang kagalingan ng kaniyang kaibigan sa pagsasayaw ng iba’t-ibang mga istilo, tulad ng Boogie, Cha-cha, at El Bimbo.

Sa may koro ay ipinahiwatig ng may-akda ang madetalyeng pangyayari kung saan nakipag-sayawan siya sa kaniyang kaibigan. Sa pagpapahiwatig ng persona ng “pagkahawak ng kanilang kamay nang walang kamalay-malay” at kaniyang pagkatuto ng pag-ibig mula sa pagsasayaw ng El Bimbo, makikita natin na meron siyang emosyon para sa kaibigan niyang babae.

Bukod sa koro, ebidensiya rin ng pagkakagusto ng persona sa kaniyang kaibigan sa ikalawang istanza. Makikita dito mismo ang kaniyang pagkatulala habang sumasayaw ang kaniyang kaibigan. Madetalye niyang inilarawan ang nakatitigas at nakamamatay na galaw habang sila’y sumasayaw. Maliban dito, inamin na ng persona ang kaniyang ninanais sabihin ang kaniyang nararamdaman para sa kaniyang kaibigan. Ngunit ramdam ng tagapagsalaysay na hindi tama ang oras para ipahiwatig niya ang kaniyang nararamdaman para sa dahilang hindi nakasaad sa akda.

Sa sumunod na istanza, ikinumpleto ng may-akda ang kuwento sa pagitan ng persona at ang kaniyang kaibigan sa pamamagitan ng pagbabalik sa kasalukuyang panahon, kung saan pagkalipas ng maraming panahon ay maraming pinagdaanang hirap ang kaniyang kaibigang babae. Dahil matagal na silang hindi nagkikita o kahit naguusap man mula sa kanilang pagkabata, narinig lamang ng persona ang kaniyang pinaggagawa sa malas na pagkamatay ng kaniyang kaibigang babae na binawian ng buhay nang isang gabi ay masagasaan siya sa madilim na eskinita.

Sa ikatlong istanza ay ipinapakita ang kinahantungan ng babaeng kaibigan ng persona nang lumipas ang panahon. Sa muling pagbabasa ng lyriko ng akda ay masasabi natin na minalas ang babaeng kaibigan sa buhay at naging mahirap. Maliban doon, sinasabi ng istanza na siya’y may anak ngunit walang asawa. Pwedeng mahiniha na naging isang “prostitute” ang kaibigan ng persona o naghiwalay lamang sa kaniyang asawa o syota ngunit nakagawa na ng anak dahil sa kanilang pagmamahalan. Dagdag pa rito ang kanyang miserableng trabaho bilang isang tagahugas ng pinggan sa Ermita, na magmimistulang pagsasayang sa kaniyang abilidad na sumayaw at natatanging pangsuporta niya sa kaniyang anak at pang-araw-araw na buhay. Ang pagsasaad ng may-akda na ang babaeng kaibigan ay nagtatrabaho sa Ermita ay nagbibigay suporta sa hinuhang siya’y isang “prostitute” dahil ang lugar na ito ay sikat sa pagkakaroon ng maraming bar at mga hotel.

Sa huling parte ng akda ay sinasabi na persona na naglaho na ang kaniyang mga pangarap na sila’y makasama muli. Ngunit, sinabi rin niya na hanggang sa panaginip na lamang niya makikita (at kung mangyayari, makasayaw) ang kaibigan niya dahil, kahit natunaw na ang kaniyang mga pangarap ay tuluyan pa rin niyang minamahal yung babae.

(May-akda: Angelo Barredo mula sa klase ng 4-L)